خيلي متأسفم كه مدتي مطلب نمينوشتم. معتقدم چيزي كه مينويسم بايد در مخاطب مؤثر باشه و ارزش نوشتن داشته باشه.
اعياد قربان و غدير را به شما و همه همكيشان عزيزم (مسلمانان) تبريك ميگم.
الآن 2 سال از تأسيس اين وبلاگ ميگذره. وقتي اون را راه انداختم فقط براي سرگرمي بود و اينكه ببينم آيا ميشه وبلاگ داشت يا نه. خدا را شكر ديروز اولين برف سال در شهر ما باريد. (دقيقا همين حرف را در اولين سالگرد تأسيس وبلاگم هم زدم. در پست آذر 1387 هم گفته بودم امروز اولين برف سال در شهر ما باريد.)
هوا سرد است و زمين سفيد. اما انگار مردم ديگر اين تغييرات برايشان مهم نيست. انگار تكنولوجي (فناوري) مردم را به خودش معتاد كرده و ديگر براي كسي تغيير طبيعت مهم نيست. براي مردم اين مهم است كه تلوزيون LED يا گوشي همراهشان تغيير كند...
با ورود فناوري به زندگي انسانها روز بروز مردم عصبي تر، ضعيفتر و بقول معروف فكستني تر شده اند. عضلات مردم كمتر كار ميكنند اما بشر روي خوش زندگي آرام را ديگر نميبيند. اين راهيست كه غرب بعد از انقلاب صنعتي اختيار كرده و انگار بقيه مردم هم فكر ميكنند راهي جز پيمودن اين راه نيست. اين راه به كجا ميرود؟

